هر چه که بیشتر از بودنم می گذرد زندگی برایم معنای عمیق تری پیدا می کند. معنایی که به راحتی و با تلخی ها از بین نمی رود. بیدی نیست که بادها آن را بلرزاند.
فکر می کنم هر چه معنای زندگی برایم عمیق تر می شود زبانم مزه زندگی را بهتر حس می کند.
رسیدن به این درک که زندگی معنایی عمیق دارد که به آرامی خود را آشکار می کند برایم شیرین است.
گاه این معنا آن قدر روشن است و خوشبختی و سعادت آن قدر آسان گیر که می توانم آن را در هر جایی و در هر کسی ببینم.
همین که چیزی از زندگی برخوردار است کفایت می کند برای همه چیزش. چه اهمیتی دارد کجا، چگونه و در چه حال؟
. هی می گفت من اینو نمی فهمم - این شکلکه که موهاشو میکنه کجاست ؟ ـ اتفاقا استادم مو نداره. فکرکنم زیاد با این موارد برخورد کرده و همه موهاش رو کنده. منم خیلی دوست دارم به اینجاهاش برسه که هیچی نمی فهمیم. این طوری منم می تونم با اعتماد به نفس روی موضوع فکر کنم و برای خودم نظریه پردازی کنم چو می دونم که استادم هم نمی فهمه
. 